หนังสามเกลอจากผู้กล้าเล่มที่ 2

[โก๋หลังวัง]

มาชวนไปเข้าห้องสมุดกันอีกแล้วครับ ..หนังสือสามเกลอจากคุณทัศไนย 'ผู้กล้า' เล่มที่ 2 ได้แปลงโฉมเป็น e-book เรียบร้อยแล้ว เชิญเข้าห้องสมุดไปสัมผัสบรรยากาศหนังสือดั้งเดิมกันได้เลยครับ :D
http://samgler.250x.com/eb26.jpg

หมายเหตุ: ขออภัยผมพิมพ์ชื่อกระทู้ผิด 'หนังสามเกลอ' ที่จริงต้องเป็น 'หนังสือสามเกลอ' ... ผมทำผิดอีกแล้ว แล้วยิ่งแก่ตัวก็ยิ่งทำผิด ..เซ็งจัง

[กระดิ่งทองแดง]

ออกกำลังกายทุกวันนะครับ ครูโก๋ ถ้าไม่ได้ออกเลยก็เริ่มได้แล้ว
ไม่นานสุขภาพจะดีขึ้น ชนิดเปลี่ยนเป็นคนละคน (แม้แต่สายตาก็จะดีขึ้น)
ถอยเสือภูเขามาสักคัน แล้วปั่นไปถ่ายรูปครับ

http://picdb.thaimisc.com/w/worapreeda/655-2.jpg
:)

[นักอ่านชั้นอะ]

ตอนนี้ผมวิ่งทุกสัปดาห์ วันเสาร์หรืออาทิตย์เช้าก็ไปวิ่งละ ครั้งนึงก็ 8 รอบสนามบอล พอหอบๆ

นอกนั้นก็ตีแบดครับ แล้วก็ตีกอล์ฟ (ชาวกระดานเก่าคงจำได้ เพราะถูกแซวอยู่เรื่อยๆ) แล้วเดือนนึงก็ได้เล่นฟุตบอล (ฟุตซอล) กับที่ทำงาน 1-2 แมทช์

ตอนนี้น้ำหนักลดไป 5 โล รูปร่างดีหล่อขึ้นกว่าเดิมเยอะเลย :)

กระทู้กลายพันธุ์ :p

[tussan]

อาจารย์โก๋ครับ..ผมได้รับหนังสือคืนแล้วครับ...
ขออภัยที่เข้ามาตอบในนี้..เดี๋ยวจะขอบคุณทางอีเมล์อีกครั้งครับ..
ขอบคุณสำหรับหนังสือที่ระลึกที่ส่งมาให้...แต่เล่มเล็ก..สงสัยต้องใส่แว่นตา 2 อัน
หรือไม่ก็ใส่แว่น อ่านผ่านแว่นขยายอีกทีนึง..จิ๋วครับจิ๋ว

[โก๋หลังวัง]

ออกกำลังกายทุกวันนะครับ ครูโก๋ ถ้าไม่ได้ออกเลยก็เริ่มได้แล้ว
ไม่นานสุขภาพจะดีขึ้น ชนิดเปลี่ยนเป็นคนละคน (แม้แต่สายตาก็จะดีขึ้น)
ถอยเสือภูเขามาสักคัน แล้วปั่นไปถ่ายรูปครับ
:)

ขอบคุณ คุณกระดิ่งทองแดง ที่ห่วงใยครับ .. จริงด้วยระยะหลังนี้วัน ๆ ผมไม่ค่อยจะได้ทำอะไรที่เป็นกิจกรรมออกกำลังกายเลย ได้แค่พาสุนัขไปเดินเล่นวันละ 2 รอบเช้าเย็นเท่านั้น จักรยานเสือภูเขาผมก็มีอยู่แล้ว แต่จอดทิ้งไว้จนยางแบนทั้งสองล้อ กล้องถ่ายรูปก็เก็บเอาไว้ในกระเป๋ากล้อง ปุ่มชัตเตอร์ไม่ถูกกดมาหลายเดือนแล้ว ..ขอบคุณที่เอารูปที่ผมถ่าย มาเตือนให้ผมนึกถึงสิ่งที่ผมเคยทำแต่ว่างเว้นไปเสียนาน ..ต่อไปนี้ผมเห็นทีจะต้องปรับปรุงตัวใหม่ซะแล้ว ..สู้เว้ย! :mad:

ผมอยากมีแรงให้ออก แค่ครึ่งของคุณนักอ่านชั้นอะ ก็พอใจแล้วครับ อิ อิ.. :p

[โก๋หลังวัง]

อาจารย์โก๋ครับ..ผมได้รับหนังสือคืนแล้วครับ...
ขออภัยที่เข้ามาตอบในนี้..เดี๋ยวจะขอบคุณทางอีเมล์อีกครั้งครับ..
ขอบคุณสำหรับหนังสือที่ระลึกที่ส่งมาให้...แต่เล่มเล็ก..สงสัยต้องใส่แว่นตา 2 อัน
หรือไม่ก็ใส่แว่น อ่านผ่านแว่นขยายอีกทีนึง..จิ๋วครับจิ๋ว

ครับดีใจที่หนังสือกลับถึงมือเจ้าของแล้ว พ้นอกผมซะที ..ห่วงอยู่เหมือนกันกลัวจะกลับไปไม่ถึงมือเจ้าของ ตอนนี้ผมหมดห่วงแล้ว แต่ยังเหลืออีกสองเล่มที่ยังไม่ได้แปลงเป็น e-book ขอขยักเอาไว้ก่อน :p

แม่บ้านผมเค้าถามผมว่า ทำไม่คุณจึงกล้าส่งหนังสือที่หายากอย่างนี้มาให้ผม ทั้ง ๆ ที่ผมเป็นคนที่คุณไม่เคยรู้จักมาก่อน ผมก็บอกว่า "นี่แหละคือ 'ผู้กล้า' คนที่เป็นแฟนหนังสือสามเกลอ จะเป็นผู้ที่มีน้ำใจกันทุกคน เหมือนกับสามเกลอในบทประพันธ์ของลุง ป.อินทรปาลิต"

[tussan]

ตอนนี้ผมวิ่งทุกสัปดาห์ วันเสาร์หรืออาทิตย์เช้าก็ไปวิ่งละ ครั้งนึงก็ 8 รอบสนามบอล พอหอบๆ

นอกนั้นก็ตีแบดครับ แล้วก็ตีกอล์ฟ (ชาวกระดานเก่าคงจำได้ เพราะถูกแซวอยู่เรื่อยๆ) แล้วเดือนนึงก็ได้เล่นฟุตบอล (ฟุตซอล) กับที่ทำงาน 1-2 แมทช์

ตอนนี้น้ำหนักลดไป 5 โล รูปร่างดีหล่อขึ้นกว่าเดิมเยอะเลย :)

กระทู้กลายพันธุ์ :p
โอ้โฮ...8 รอบสนามบอล แค่พอหอบๆ...แถมมีเตะบอล,ตีแบดฯ,ตีกอล์ฟ อีก....
คุณนักอ่านชั้นอะ...ออกกำลังกายเดือนนึง...เท่ากับผมออก 2 ปีมั้งเนี่ย...

[ble3d]

***

8 รอบสนามบอลก็แยะนะครับ น่าจะร่วมๆ 5-6 กิโล


ผมเองก็อยู่ใกล้ราชมังคลาฯ ก็ไปใช้บริการอาทิตย์ละสองสามหน

http://www.facebook.com/thai3d#/album.php?aid=7140&id=100000232880245

http://photos-e.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc3/hs008.snc3/11567_103413716343057_100000232880245_86262_235666_s.jpg

(มีตีแบดอีกอาทิตย์ละหน แถวๆ บางรักด้วย หญิงแยะดี ฮิฮิ)


อ้าว พากระทู้เขาออกทะเลอีกแย้ว


http://www.thai3d.net/web/modules/Forums/images/smiles/liv_logo.gif

[นักอ่านชั้นอะ]

8 รอบสนามบอลน่ะในลู่ครับ อ.เบิ้ล คือบ่ได้รอบอัฒจรรย์ รอบในลู่ก็รอบละ 400 เมตร 8 รอบก็ 3.2 โล ตอนนี้กำลังพยายามเพิ่มอยู่

ถึงกระทู้จะออกทะเลไปบ้างแต่ก็อยากจุดประกายให้เพื่อนๆ พยายามหาเวลาออกกำลังกันเยอะๆ น่ะครับ (อย่างที่ท่านพี่กระดิ่งฯ remind ครูโก๋)

แฟนสามเกลอนี่ยิ่งวัยหลัก 4 กันเยอะแล้ว อยากให้เกิดไฟที่จะดูแลตัวเองกันน่ะครับ พลกับนิกรก็ยังออกกำลังสม่ำเสมอ (เรื่อง หนุมานแผลงฤทธิ์) เจ้าคุณยังเตะปี๊ปไหว (ส่วน อ.เบิ้ลก็ยังตีแบดเพื่อเหล่หญิง...โหย...) แถมยังผจญภัยกับสามเกลอได้เรื่อยๆ ผมเองเวลาอ่านถึงพฤติการณ์ที่คณะพรรคต้องไปผจญภัยต่างๆ แล้ว ก็ลองเทียบกับตัวเองดูว่า ถ้าเป็นเราจะไหวไหม รอดมั้ยเนี่ย อะไรทำนองนี้ รู้ว่าเรื่องแต่ง แต่ก็อยากเทียบดู แล้วก็พบว่าไม่ไหวแน่

ก่อนผมจะมาถึงตรงนี้ก็หืดขึ้นคอล่ะครับ คุณ tussan (ย่อมาจาก tussanai แน่เลย) เมื่อ 10 ปีก่อน ผมเพิ่งอายุ 31 แต่ไม่ได้เล่นกีฬาอะไรเลยมานานมากตั้งแต่แต่งงาน (ออกกำลังบ้างนิดหน่อย แฮ่ม... ถูบ้าน ซักผ้า ฯลฯ) ตัวกลมฉุเป็นหมี ในที่สุดก็ทนไม่ไหว ชวนภรรยาไปตีแบด ซึ่งเป็นกีฬาที่ผมเล่นมาแต่วัยรุ่น วันแรกที่ไป ได้แต่ยืนตี อย่าว่าแต่จะวิ่งเลยครับ ก้าวขายังไม่ออก บอกภรรยาว่า ให้ตีมาในรัศมีวงแขนผมนะ นอกรัศมีผมไม่รับ ก็ดวลกันมาเรื่อยๆ ดีขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้ตีไปไหนก็ไปทัน

ส่วนฟุตบอล (ฟุตซอลน่ะครับ) ปีก่อนที่ทำงานก็มีชวนกันไปเล่น สนามเล็กๆ นี่แหละ อัดลงไปข้างละ 7 คน เพราะ 5 คนตามกติกาแล้ววิ่งไม่ไหว ผมว่าไปกับเขา 5 นาทียกมือขอเปลี่ยนออก รู้สึกทุเรศตัวเองเต็มที เพราะที่ทำงานก็ไม่ใช่เด็กๆ ก็วัยไล่ๆ กัน เขาก็ยังไหว ก็เลยนัดกันเล่นเสมอๆ เดือนละ 1-2 ครั้ง (ต้องรอให้ทีมงานฝ่ายขายกลับเข้าบริษัทถึงจะนัดได้) ตอนนี้ยืนระยะได้แล้ว

[นักอ่านชั้นอะ]

ขอเล่ายาวหน่อยละกัน นอกเรื่องหน่อย

ส่วนกอล์ฟนี่ ก็เล่นกับที่ทำงานครับ แต่ได้ตีไม่บ่อย ไม่มีก๊วนประจำ เดือนนึงได้ 1-2 รอบ แต่แต่ละรอบก็จะเดิน ไม่ใช้รถ ระยะทางเดินก็ประมาณ 9 กิโล รวมกับหมุนตัวสวิงไม้อีก 100 กว่าที (แหะ...แหะ คือเขาตีกันปกติก็ 72 ทีแต่ผมยังตี 100 กว่าทีอยู่เลย ... ถือว่าออกกำลังเยอะ) บางหลุมสั้นไปก็ตีซ้ายทีขวาที ยืดระยะเดินซะงั้น รอบแรกที่ไปตี (เมื่อซัก 4 ปีก่อน) ตีเสร็จ ขับรถกลับบ้าน ถึงบ้านก้าวขาลงจากรถไม่ไหว ต้องเอามือยกขาข้ามขอบประตูรถลง (นี่เรื่องจริงนะครับ นึกถึงสามเกลอเวลาเจอผีแล้วยกขาวิ่งไม่ไหวต้องเอามือยกขาแล้วค่อยวิ่ง) นี่แหละครับ ร่างกายเรามันเป็นเสียอย่างนี้ ทุเรศตัวเองเหมือนกัน ถึงต้องพยายามออกกำลังไว้

ส่วนเรื่องวิ่งนี่เพิ่งเริ่มได้ซัก 2 เดือนเองครับ ที่ทำงานเขามีกลุ่มนึงที่วิ่งกันประจำ เขาก็เห็นผมชอบเล่นกีฬา ก็เลยชวนผมไปวิ่ง อันนี้หนักมาก ต้องตั้งใจหน่อย เขาชวนผมไปวิ่งที่สวนจตุจักร วิ่งรอบนึงมัน 3 กิโล ก็เลยเป็นเป้าหมายว่าต้องวิ่งให้ได้ 3 กิโล ถ้าพาผมไปวิ่งรอบสนามบอล ซึ่งรอบละ 400 เมตร ผมคงหยุดตั้งแต่รอบที่ 2 แล้ว พอไปวิ่งที่สวนจตุจักร ก็เลยบังคับตัวเองให้วิ่งให้ครบรอบ (พวกกลุ่มที่เขาวิ่งกันเขาวิ่งกัน 3 รอบ) ตอนวิ่งหนแรก ที่ถนนที่ให้วิ่งเขาจะมีระยะบอกไว้ทุก 100 เมตร ที่ 600 เมตรนี่ผมจะตายซะให้ได้ ที่ 800 เมตรนี่ท้อมาก นึกอยู่ว่าเลิกดีกว่ามั้ง แต่กัดฟันวิ่งต่อ (กลัวเสียหน้า) วิ่งไปพอครบ 1 กิโล เฮ้ย 1 ใน 3 แล้ว น่าจะไหว ไปอีกนิดครบ 1.5 กิโล อ้าว ครึ่งทางแล้ว เลยวิ่งต่อจนครบ ทีนี้พอวิ่งที่จตุจักรได้ครบรอบ พอกลับมาวิ่งเองรอบสนามบอล ก็เลยมีกำลังใจว่าจะต้องวิ่ง 8 รอบ ก็เลยวิ่งมาเรื่อยๆ ตอนนี้จะเพิ่มเป็น 10 รอบแล้ว และหวังว่าจะเพิ่มขึ้นไปอีก

ที่เล่ามานี่อย่าหาว่าอวดตัวเลยครับ แต่อยากเล่าให้เพื่อนๆ ได้เกิดไฟที่จะดูแลตัวเองกัน อยากให้กำลังใจว่า ตอนเริ่มมันไม่ง่ายหรอก ต้องใช้กำลังใจเยอะจริงๆ ผมถือว่าพอมีเวลา เพราะไม่มีลูก ก็เลยทำอะไรได้เยอะแยะ แล้วภรรยาผมก็ชอบเล่นกีฬา แกเป็นนักวอลเล่ย์ของคณะที่เรียน (หมายถึงเมื่อตอนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยนะครับ ไม่ใช่ตอนนี้ แหม...) ก็เลยชวนกันไปเล่นกีฬาด้วยกันแทบทุกอย่าง (ฟุตซอลนี่ถ้าแกเตะได้แกไปกับผมแล้ว) เพื่อนๆ ที่มีครอบครัว และมีลูก ก็อาจต้องหาเวลาและหากิจกรรมที่เหมาะสม แต่อยากให้เริ่มต้นกันครับ